"...Ανατέλλοντος ηλίου της νυκτός του σκοτεινού*..."
Ελένη Χωρεάνθη:"Εκ του προχείρου...**"
Το κρύσταλλο της σιωπής
Το κρύσταλλο της σιωπής έσπασε μες τα μάτια μου
μόλις πρόβαλε το φως στην κορυφογραμμή
κι αργά δειλά κατέβαινε στις ράχες των βουνών
Τότε μου ανοίχτηκε στον ουρανό ένα κενό
όπως μια δίνη στης θαλάσσης τον αφρό
και είδα να πέφτουν μέσα άστρα φωτεεινά
και ήλιοι ολοπόρφυροι
ώσπου έπεσαν όλα τ' άστρα του ουρανού
και μήτε ήλιος δεν απόμεινε κανένας
και ήταν το στερέωμα σβηστό
και σκοτεινιά απέραντη απλώθηκε στο μέγα μάκρος; του κενού
ίσαμε κεί στην κορυφογραμμή του ανατέλλοντος ηλίου
της νυκτός του σκοτεινού
*
Και τότε είδα τον ουρανό να χαρακώνεται
να σκάνε οι πολλαπλές ραβδώσεις και να σχίζεται
να θρυμματίζεται το σκότος σε άπειρα σωματίδια
πιο άσπρα κι από φως
και να σωριάζονται μπροστά στα μάτια μου σε θίνες
όπως οι θημωνιές δεμάτια αχυρένιο φως
και ύστερα φύσηξε άνεμος σφοδρός
και σκόρπισε τις θημωνιές
γέμισε το σκοτεινό χάος φως ανθηρό
Έλαμψε το ολόμαυρο στερέωμα στο μέγα μάκρος του κενού
Έγινε ημέρα
*
9. 10. 2026
*
Σημειώσεις:
* "... ηλίου της νυκτός του σκοτεινού...", Ο στίχος παραπέμπει στον τίτλο του ποιήματος της Μάριον Χωρεάνθη "Σκοτεινός ήλιος"/ από τη συλλογή ποιημάτων "Μαύρος καθρέφτης"/ Εξώφυλλο και εικόνες Μάριον Χωρεάνθη/ "Οι Εκεδόσεις των Φίλων", Αθώνα 2015
**Σειρά ποιημάτων που γράφονται απευθείας στο προφίλ.
***"Κρυστάλλινη σιωπή" Στίχος από το ποίημα "Σύνθεση σε ρε ελάσσονα" της ομώνυμης συλλογής ποιημάτων μου.
*
Σχόλιο: "Εκ του προχείρου": "Ποιήματα της στιγμής"
Λιγότερα
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου