ΣΗΜΕΙΟ ΑΚΜΗΣ ή ΠΑΡΑΚΜΗΣ
"....Η ηθική, πνευματική και οικονομική εκμετάλλευση των απλών ανθρώπων από τους αετονύχηδες/ αρπαχτικά, έχει καταντήσει επικίνδυνη "νόσος ενδημική..."
Αυτά που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στον τόπο μας δεν έχουν προηγούμενο. Στα τόσα "ήντα" μου, έζησα τον Πόλεμο του 40 με τον πατέρα μου στο Μέτωπο, την Κατοχή, την πείνα, τον Εμφύλιο. δικτατορίες, μεταπολίτευση, την πρόσφατη επιδημία, τέτοια ηθική και πνευματική κατάπτωση σε κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο δεν έχει ξανασυμβεί. Είναι σημείο των καιρών;
Σαφώς και είναι. Αλλά τα γεγονότα έχουν αφετηρία, δεν συμβαίνουν μόνα τους. Η ηθική, πνευματική και οικονομική εκμετάλλευση των απλών ανθρώπων από τους αετονύχηδες/ αρπαχτικά, έχει καταντήσει επικίνδυνη "νόσος ενδημική".
Δεν πάει άλλο. Ιδού 
*
Ρεβάνς
*
Μ' έχει μπλοκάρει η σοροκάδα
και ψάχνω σε πυκνή συστάδα
εύηχων στίχων συναφών
να βρω έναν τρόπο επαφών
με τους ειδήμονες και μη
ν' ακολουθήσω μια γραμμή
πλεύσης, πορεία προς τα κει,
όπου συχνάζουν ειδικοί
της ρίμας και της συγγραφής
-θαρρώ πως γίνομαι σαφής.
*
Να βάλω κάτι στα σκαριά
μη και πετύχω μια ζαριά
με μια τρελή στιχουργική
μαστορεμένη, πειστική
και βουβαθούν οι ειδικοί
οι εύλαλοι και χαλαρώσουν
την ένταση προτού αλώσουν
την ποίηση μ’ αυτή τη φόρα
που πήρανε κι έγινε ψώρα.
*
Σε κάθε στέκι και γωνιά
σχεδόν σε κάθε γειτονιά
φυτρώνει μια σχολή κι εφέ
σερβίρουν τέχνη με καφέ
ρεκλάμες ρήματα, κουφά
και τα πουλάνε για σοφά
και κάθε αδαής ρουφά
ανίδεος και επηρμένος
απ’ το ποιητικό του μένος.
*
Εβίρα, ρίμα, πάντα πρόσω!
Ολοταχώς ευθύς ενόσω
είναι καιρός εδώ και τώρα
στην πιο κατάλληλη την ώρα
εβίρα, τώρα που σε θέλω
να τους τη φέρουμε καπέλο.
Ευθύς, αμέσως μ’ ένα σμπάρο
προς Ουτοπία θα σαλπάρω
και τη ρεβάνς πλέον θα πάρω.
*
Παλαιό Φάληρο, 17 Ιουνίου 2015 / 12 Οκτωβρίου 2026
***
Η Τζοβάνα, η Ευτέρπη κι η Ζωζώ
*
Η Τζοβάνα η Ευτέρπη κι η Ζωζώ
είχαν και οι τρεις από ένα ζο
γαλαζοαίματο, χαζό:
Γάτο από σόι με τσαγανό
είχε η Ζωζώ μα ανάπηρο.
*
Ένα κοπρόσκυλο ζαβό
που γαύγιζε σαν παλαβό,
με το ‘να μάτι του στραβό
είχε η Ευτέρπη παρτσακλό,
ανίκανο και άπειρο.
*
Μια πουλακίδα παρδαλή
είχε η Τζοβάνα να λαλεί
και τα κοκόρια να καλεί
στης χλόης το πράσινο χαλί
μην βγει πουλάκι άχαρο.
*
Ήταν οι τρεις τους ένα ζο,
πανέξυπνο, μα πλην χαζό
κι όνειρο είχανε τρελό
σ’ ένα τετράγωνο μυαλό,
περήφανο και στρόγγυλο:
*
Να κατακτήσουν τον ντουνιά.
Κι απ’ τις επτά ως τις εννιά
αφήνανε τη γειτονιά
βγαίναν κι οι τρεις γιαλό γιαλό
περίπατο στο όνειρο.
*
Ώσπου ένα βράδυ σιγαλό
ήρθε ένα σύννεφο μουρλό
τεράστιο κι απατηλό
πήρε τις τρεις τους. Μα τα ζα
και τα όνειρα φύγαν... πεζά.
*
29 Ιουλίου 2015// 12. 10. 202
Λιγότερα
Κοινοποίησε μια δημοσίευση
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου