.Έτσι πορεύομαι στην ερημιά του μεθυσμένου κόσμου..."
"Το ποίημα των νυχτερινών ωρών*
Γυρίζω πίσω στη ζωή μου στην αρχή του κόσμου
στην πρώτη ώρα της αφής μου με το φως και το σκοτάδι
ιχνηλατώντας να με βρω στις αναμνήσεις
σε κείνη την ασπρόμαυρη παλιά φωτογραφία
να ξεδιαλύνω τι με έσπρωχνε από τότε
να βουτάω στο σκοτάδι
να πετάω στο άβατο να πιάσω μια πυγολαμπίδα
μια ψίχα φως ν' αρπάξω μες τη νύχτα
από ένα πλήθος μικροσκοπικών πυγολαμπίδων φωτοφόρων
*
Αόρατες και άηχες κεντούσανε πετώντας φωτεινές τελείες
στο κατάμαυρο κενό ίσαμε κει
που έσβηαν ολοσχερώς μες το απέραντο συμπαντικό κενό
*
Και τώρα που από περιωπής το συλλογιέμαι
οι ασήμαντες οι λάμπουσες τελείες
τα κεντίδια στο σκοτάδι
ήταν φως
*
Ήταν το φως εκείνης της πυγολαμπίδας που με έβγαλε
από του σκότους το βαθύ το ρήγμα
Από τότε είμαι δέσμια στης άγνοιας της μεγάλης την αρχή
ενώπιον του χάους του κενού
*
Έτσι πορεύομαι στην ερημιά του μεθυσμένου κόσμου
μέσα στη νύχτα τη μεγάλη του μυαλού μου
να βρω ένα χώρο σταθερό
ένα σημείο
ένα σημάδι γνώσης
μες τη μοναξιά της σκέψης μου
με τις πληγές του ρημαγμένου κόσμου στην ψυχή μου
να γεφυρώσω προσπαθώντας το κενό του νου
που χάσκει εντός μου
και με διαστέλει
και μ' ενώνει με τη μεγάλη μοναξιά του Σύμπαντος
που ενοικεί εντός μου
*
21. 9. 2026
*
Εκ του προχείρου, της πρώτης ώρας, της στιγμής.
Λιγότερα
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα παιδί. Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα που χαμογελούν και γυαλιά
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου