Η τελευταία λέξη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Από τα "...εκ του προχείρου" τα πιο μόνιμα και αληθινά..."

                                   Η τελευταία λέξη

Την τελευταία μου λέξη δεν την έγραψα ακόμα

τον τελευταίο στίχο μου θα τόνε γράψω όταν έρθει

κανείς εμένα δεν θα με προστάξει

τι να πω και πότε

εκτός απ’ το Θεό και την πατρίδα

*

Όλους τους έχασα δικούς μου και τους φίλους

από το παρελθόν δεν έμεινε κανένας

μια ερημιά με περιζώνει

όταν γυρίζω να κοιτάξω πίσω

να ρωτήσω κάτι από τα παλιά μας χρόνια

τ’ αδέρφια μου όλα έχουν “φύγει” από καιρό

*

Ο τελευταίος μου στίχος θα ‘ναι τρυφερός

ο πιο γλυκός κι ο πιο αγαπημένος

ευρύχωρος

που να χωράει όλου του κόσμου τους καημούς

και θα κερνάει “μοσχοφίλερο κρασί”

το πιο καλό

όλο τον κόσμο των ψυχών

*

Η τελευταία λέξη δεν ειπώθηκε ακόμα

ο τελευταίος μου στίχος θα ΄ναι ο πιο γενναίος

*

Παλιό Φάληρο, 3. 8. 2026/ 4. 9. 2026

Λιγότερα