Σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία/ ποίηση
Ελένη Χωρεάνθη: "Εκ του προχείρου ακατέργαστο και προφανές"
"...Καλημέρα...*"
Χρόνους πολλούς περιπλανήθηκα σε μέρη ξωτικά
είδα και έπαθα και έμαθα πολλά στου χρόνου τα γυρίσματα
και τις καταπακτές
έφτασα ως το χείλος σκοτεινής αβύσσου
Είδα τ' αστέρια να τυλίγονται στου χρόνου την ανέμη
και τα πουλιά να γίνονται βιολιά στης νύχτας το λιβάδι
Κι είδα τον ήλιο ν' ανατέλλει αντίθετα
προς τη φορά του κόσμου
και τα ηφαίστεια να φλέγονται και να κυλάει το φως πυρινη λάβα
να καλύπτει τις οάσεις
χωριά και πολιτείες ν' αφανίζονται
και να ξαναγεννιούνται ευθύς από την τέφρα τους
Ανάβλεψα
*
Είδα τ' αστέρι τον Αυγερινό στην άψη του
και τον Αποσπερίτη φθονερό
ν' αναβει ένα κερί στο θυμωμένο πέλαγος
είδα στον ξάστερο ουρανό ένα γαλάζιο σύννεφο
να παίρνει όψη λιονταριού κι αρκούδας νύχια
γύρισα κι είπα στην ψυχή μου
καληνύχτα
*
Τότε ξεδίπλωσα δέκα οργιές καινούριον ουρανό
τον κέντησα μ' αστέρια και πουλιά
και φύτεψα μια τριανταφυλλιά στο κούτελο του ήλιου κόκκινη
ολοπόρφυρη φλόγα των ηφαιστείων
κι αράγιστο είδα τον ουρανό πάνω από τη σκέψη μου
δέκα εκατομμύρια οργιές
είκοσι δισεκατομμύρια αιώνες μέρα
και μού γνεψε και μου είπε
Καλημέρα
*
Παλαιό Φάληρο, 8. 7. 2026
*
Εκ του προχείρου ακατέργαστο και προφανές.
*
Φωτογραφία: Ανατολή ηλίου πάνω από τη λίμνη Τριχωνίδα
Λιγότερα
Μπορεί να είναι εικόνα μελέτη και γυαλιά. Μπορεί να είναι εικόνα λίμνη, λυκόφως και ορίζοντας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου