Από το ποίημα στο τραγούδι
Κασσάνδρα*
εν τραγουδώ/ δίχως αιδώ/ μα νοσταλγώ τα όμορφα τ’ αλαργινά.
Και πεθυμώ/ εκεί γυρνώ/ κι όλο μιλώ για περασμένα δειλινά.
Δεν τραγουδώ
*
Κι όταν μιλώ μοιρολογώ
έχουν τα λόγια μου γλυκόπικρη χροιά.
Έχουν λαλιά σαν τα πουλιά
φεύγουν γοργόφτερα τα λόγια μακριά.
Όταν μιλώ
*
Μοιάζει η φωνή με τη θαμπή
των αγαλμάτων την κρυστάλλινη σιωπή.
Κι αν δεν μιλώ μόνο θρηνώ
είναι γιατί δεν έχει η γλώσσα τι να πει.
Κι αν δεν μιλώ
*
Σ’ αναζητώ σαν περπατώ
των οραμάτων ωραιότης μυστική.
Κι όλο ρωτώ πού να σε βρω
ω παιδική μου αθωότης μυθική.
Σ’ αναζητώ
*
3. 9. 2021 // 8. 11. 2023
*
*Σημείωση: Η "Κασσσάνδρα", είναι μια μεγάλη ποιητική σύνθεση η οποία έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις ώπου να καταλήξει στη μορφή ετούτη στην οποία ο συνθέτης Γιώργος Τάμογλου και ερμηνευτής ο ίδιος, έχει προσθέσει τον τελευταίο στίχο σε κάθε στροφή. Και τον ευχαριστώ.
Αν θέλετε να τον ακούστε μελωδικό, πατήστε εδώ: 
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου