Υποθήκη

 

 

 

           

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένας διάλογος με τον πατέρα μου * Είδα και σήμερα τον ήλιο... 

Υποθήκη*

"...Λυγίζουν τα κλαριά στο πράσινο βουνό απέναντι

τι είναι το μάκρος του ουρανού..."

Άνοιξε γρήγορα τα μάτια του

δυο ανοιξιάτικες μαργαρίτες στον ήλιο

"Δος μου το χέρι σου

περνούν τα κόκκινα πουλιά

αλαργεύουν τα κίτρινα φώτα

*

Ξημέρωσε πάλι σήμερα

παιδί μου

είδα τον ήλιο στα κλωνάρια

χέρια τεντωμένα στον ουρανό

*

Δεν είμαστε δέντρα παιδί μου ν’ ανθίζουμε

να θυμάσαι το τέλος

το νου σου στα κτήματα

τούτοι οι ρόζοι

Οι ελιές είναι φυτεμένες στα πλευρά μου

τι θ΄ απογίνουν

*

Λιγοστεύουν παιδί μου τα φώτα

πέφτουν τα πουλιά

Βραδιάζει

*

Καληνύχτα

*

Παραβόλα Αγρινίου 3-4 Ιανουαρίου 1971

*

*Σημείωση: Είχα πάει εσπευσμένα να δω τον άρρωστο πατέρα, μετά την Πρωτοχρονιά (3. 1. 1971), και πριν τα "Φώτα". Η πρώτη του φράση: "Είδα και σήμερα τον ήλιο, παιδί μου". Μια ακόμα μέρα ζωής! Αυτή η φράση του με σημάδεψε: Πόσο αξίζει η ζωή. "Είδα και σήμερα τον ήλιο!" Μια ακόμα ημέρα στη ζωή...

*

Το ποίημα είναι από τη συλλογή ποιημάτων μου "ΜΥΡΡΙΝΗ"

σχεδιασμός εξωφύλλου και κόσμημα: Κώστας Χωρεάνθης,

Εκδόσεις * Α. ΚΑΡΑΒΙΑ * ΑΘΗΝΑ * 1980

Λιγότερα