Η προέλαση των τεράτων

 

 

 

 

 

 

Ελένη Χωρεάνθη: Ένα παιγνίδι λέξεων σε καθορισμένο χρόνο *

                                   "...Η προέλαση των τεράτων..."

Η προέλαση των τεράτων συνέβη εντελώς ξαφνικά και προκάλεσε τρομερή αναταραχή και αναστάτωση. Ήταν εντελώς αδύνατο να φανταστεί κανείς, σύμφωνα με τις επικρατούσες συνθήκες εκείνη την ώρα, ότι θα είχαμε προέλαση τεράτων, υποβοηθούμενη μάλιστα από έναν τρομερό και αδυσώπητο Θρακιά που εισέβαλε με τη συνοδεία τυμπάνων, χορών και οργάνων στην αίθουσα των διαπραγματεύσεων, δίκην καντάτας σπάζοντας πόρτες και παράθυρα, παρά τη μεγάλη δυσκαμψία που συνάντησε. Και έφερε τα άνω κάτω.

Ήταν μια σημαδιακή νύχτα. Μόνο στα όνειρα και στα παραμύθια είναι δυνατόν να συμβούν τα όσα διαδραματίστηκαν σε χρόνο μηδέν. Αλλά και στα αστυνομικά μυθιστορήματα όπου κάποιες έννοιες και συμπεριφορές, όπως εγκάρδιος, μητρότητα ή δεν υπάρχουν καθόλου ή κι αν βρίσκονται στο λεξικό δεν έχουν καμιά ισχύ και δεν παίζουν σχεδόν κανέναν απολύτως ρόλο. Αν πεις πως μιλάς και για πατρότητα, είναι ιερογλυφικά για τους ενοίκους. Είναι τόσο σκληροί και αδιάφοροι οι βασικοί ήρωες και πρωταγωνιστές των δρώμενων στις σχέσεις τους με το περιβάλλον, είναι τόση η ασχετοσύνη που επικρατεί ώστε και μια στιγμή να

γεγονός: Επρόκειτο για μονοτοκία ενός πλάσματος με υπερφυσικά χαρακτηριστικά. Υπήρχε σαφής και προκαθορισμένη διάγνωση εκ μέρους των ειδικών περί αυτού και επιβεβαιώθηκε από την ανατροπή που δημιουργήθηκε απρόσμενα με την « προέλαση των τεράτων». Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί η βιαία εισβολή τους στο άδυτο των μυστηρίων που δημιούργησε ξαφνικά τέτοια περιπλοκή και σύγχυση;

Αναστατώθηκε το σύμπαν, τη στιγμή ακριβώς που έκανε την εμφάνισή του ένα άχαρο και άγνωστο, παράξενο, τερατώδες πλάσμα αντί του εναγωνίως αναμενόμενου, κραδαίνον το όνομά του Λαμαρτίνος, χαραγμένο σε διαφάνεια, εν είδει, περιστεράς υπεράνω του Ιορδάνου ποταμού δημιουργώντας φόβο, αναταραχή. τρόμο, αλαλαγμό φωνών και γενική ρήξη των πάντων.

Ωστόσο, εκείνο που δημιούργησε πανικό, ήταν τα ουρλιαχτά του νεογέννητου:

«Εκάς οι βέβηλοι, εκάς! Με την καντάτα και τις φωνές σας, ανάγωγοι, άξεστοι και αγροίκοι καουμπόηδες με τα γελάδια και τ’ άλογά σας μεταβάλατε το οικόπεδό μου σε πεδίο μάχης! Αυτή δεν ήταν η νύχτα των θαυμάτων. Με την προέλαση των τεράτων, ήταν η νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου! Εκάς, εκάς, μακριά οι βέβηλοι!», φώναζε με όλη του τη δύναμη.

Πετάχτηκε έντρομος ο Λαμαρτίνος από τον ύπνο, λουσμένος στον ιδρώτα.

«Εκάς οι βέβηλοι», επανέλαβε ξέψυχα ο δυστυχής. «Τι όνειρο κι αυτό, Θεέ και Κύριέ μου!», μουρμούρισε. «Τι να θέλει να μου πει, άραγε; Η, μήπως κοιμόμουνα με βαρύ στομάχι; Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…», είπε. τέλος

Και πηγαίνοντας στην κουζίνα κατέβασε μονορούφι ένα ποτήρι νερό από τη βρύση με μια πρέσα μαγειρικής σόδας. Έκανε μερικές βόλτες στον εξώστη, πήρε πίσω η αχωνεψιά, η προέλαση των τεράτων πήγε από κει που ήρθε κι ο Λαμαρτίνος,

- πού το βρήκε αυτό το όνομα ο ανάδοχος και του το φόρτωσε! – ήρεμος πια, χώθηκε ασφαλής κάτω από το ελαφρό πάπλωμα να συνεχίσει τον ύπνο του.

*

* Το κείμενο αυτό γράφτηκε πάνω σε δέκα δοσμένες λέξεις / κλειδιά σε καθορισμένο χρόνο μιας ώρας μπροστά σε κοινό, χωρίς περιορισμένο αριθμό λέξεων και είδος κειμένου.

Λέξεις:

Μονοτοκία, πατρότητα, Θρακιάς, προέλαση, εγκάρδιος, δύσκαμπτος, Βαρθολομαίου, καντάτα, Λαμαρτίνος, Καουμπόης

*

(Δημοσιεύθηκε στο Φρακταλ στις 24/1/23)

*

Η "κινηματογραφική" φωτογραφία μου, δίκην "τέρατος εξωφρενικού" είναι έργο της Μάριον Χωρεάνθη. Δεν βρήκα πιο πειστικό "τέρας" για την περίπτωση...Και "με κόλλησα".

Ευχαριστώ για την κατανόηση'

*

Ελένη Χωρεάνθη, Παλαιό Φάληρο, 5. 6. 2026

Λιγότερα

Συντάκτης

Ελένη Χωρεάνθη

Σημείωση: "...Η "κινηματογραφική" φωτογραφία μου, δίκην "τέρατος εξωφρενικού", είναι έργο εικαστικό της Μάριον Χωρεάνθη. Δεν β…

Δείτε περισσότερα

• 4 ημ.
• 
  
• Απάντηση
• Τροποποιήθηκε