“...Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος αναλογίζομαι…*”
Ελένη Χωρεάνθη
Κάθε φορά που μου έρχεται στο νου μου το εκκρεμές του Γαλιλαίου,
βλέπω την άνοιξη να περπατάει γυμνή πάνω στα μνήματα.
Οι νάρκισσοι, τα γιασεμιά και τα εράσμια κρίνα
μεγαλώνουν τις απάτες
και γιγαντώνονται οι σκιές των τεθνεώτων το ηλιόγερμα
καθώς απλώνεται στις λυπημένες τους μορφές
ο πόνος της απόδρασης
και σβήνει απόμακρα, δειλά ο θλιβερός απόηχος της μέρας.
*
Κάθε φορά που συλλογίζομαι το εκκρεμές του Γαλιλαίου,
ανοίγει μέσα μου ένα βαθύ πηγάδι
για τα νεκρά ιδανικά,
και για τα τρυφερά τα βράδια
που με συντρόφευαν τις νύχτες των εφηβικών καλοκαιριών
με μιαν υπέροχη σελήνη Εκάτη
να περπατάει ολόγυμνη
- ως Ιησούς Χριστός στη Ναζαρέτ -
πάνω στης λίμνης Τριχωνίδας τα γλυκά νερά.
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
ακούω πέρα μακριά, βαθιά στο σύθαμπο της ιστορίας
απτόητο ένα νέο Γαλιλαίο
να μετράει με δευτερόλεπτα την ηλικία της γης
αδιάφορος για το κέρδος της εφεύρεσης,
για τη ζημιά
και για την καταδίκη του,
για τους ανάλγητους του σκοταδιού αιώνες,
και για την αβλεψία και τη διαφθορά της επιστήμης
περιφρονώντας αρχαιοπρεπώς τους ηγεμόνες
και αξιοπρεπώς οικτίροντας
ανόσιους τιμητές
και δικαστές
ετούτου και του άλλου κόσμου
*****
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
ακούω απόμακρα ένα Γαλιλαίο
να μετράει την ηλικία της Γης σε δευτερόλεπτα
κι αναρωτιέμαι
πώς κρατιέται αυτός ο κόσμος
αιωρούμενος – ένα Κενό – μέσα στο Χάος – εν κενώ
*
Κάθε φορά ακούω ένα Γαλιλαίο να μετράει
την ηλικία του σύμπαντος
σε χιλιετίες δισεκατομμυρίων δευτερόλεπτα
να μετράει και να ξανά μετράει
δίχως αρχή
και χωρίς τέλος
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
αναλογίζομαι την αγωνία του ανθρώπου
άκρη να βρει του μυστηρίου
τα μυστικά του σύμπαντος ν’ αποκαλύψει με τη λογική
Μετράει
ξανά μετράει
γράφοντας κύκλους στο Κενό
*
Παλαιό Φάληρο, 20 και 21 Απριλίου 2026
*
**Σημείωση: Το δςύτερο ποίημα είναι ανέκδοτο, πρώτη ανάρτηση/ δημοσίευση. Παραπέμπει στο ποίημά μου “Το εκκρεμές”, που ανέβασα πρώτο, της συλλογής ποιημάτων μου
“Η σιωπή των αμνών”
Το εξώφυλλο κοσμεί το έργο του Χρήστου Π. Γαρουφαλή “Πορφυρό βλέμμα”
Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος , Αθήνα 2012
Το εκκρεμές
Κάθε φορά που μου έρχεται στο νου μου το εκκρεμές του Γαλιλαίου,
βλέπω την άνοιξη να περπατάει γυμνή πάνω στα μνήματα.
Οι νάρκισσοι, τα γιασεμιά και τα εράσμια κρίνα
μεγαλώνουν τις απάτες
και γιγαντώνονται οι σκιές των τεθνεώτων το ηλιόγερμα
καθώς απλώνεται στις λυπημένες τους μορφές
ο πόνος της απόδρασης
και σβήνει απόμακρα, δειλά ο θλιβερός απόηχος της μέρας.
*
Κάθε φορά που συλλογίζομαι το εκκρεμές του Γαλιλαίου,
ανοίγει μέσα μου ένα βαθύ πηγάδι
για τα νεκρά ιδανικά,
και για τα τρυφερά τα βράδια
που με συντρόφευαν τις νύχτες των εφηβικών καλοκαιριών
με μιαν υπέροχη σελήνη Εκάτη
να περπατάει ολόγυμνη
- ως Ιησούς Χριστός στη Ναζαρέτ -
πάνω στης λίμνης Τριχωνίδας τα γλυκά νερά.
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
ακούω πέρα μακριά, βαθιά στο σύθαμπο της ιστορίας
απτόητο ένα νέο Γαλιλαίο
να μετράει με δευτερόλεπτα την ηλικία της γης
αδιάφορος για το κέρδος της εφεύρεσης,
για τη ζημιά
και για την καταδίκη του,
για τους ανάλγητους του σκοταδιού αιώνες,
και για την αβλεψία και τη διαφθορά της επιστήμης
περιφρονώντας αρχαιοπρεπώς τους ηγεμόνες
και αξιοπρεπώς οικτίροντας
ανόσιους τιμητές
και δικαστές
ετούτου και του άλλου κόσμου
*****
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
ακούω απόμακρα ένα Γαλιλαίο
να μετράει την ηλικία της Γης σε δευτερόλεπτα
κι αναρωτιέμαι
πώς κρατιέται αυτός ο κόσμος
αιωρούμενος – ένα Κενό – μέσα στο Χάος – εν κενώ
*
Κάθε φορά ακούω ένα Γαλιλαίο να μετράει
την ηλικία του σύμπαντος
σε χιλιετίες δισεκατομμυρίων δευτερόλεπτα
να μετράει και να ξανά μετράει
δίχως αρχή
και χωρίς τέλος
*
Κάθε φορά που βλέπω να κινείται πολυέλαιος
αναλογίζομαι την αγωνία του ανθρώπου
άκρη να βρει του μυστηρίου
τα μυστικά του σύμπαντος ν’ αποκαλύψει με τη λογική
Μετράει
ξανά μετράει
γράφοντας κύκλους στο Κενό
*
Παλαιό Φάληρο, 20 και 21 Απριλίου 2026
*
**Σημείωση: Το δςύτερο ποίημα είναι ανέκδοτο, πρώτη ανάρτηση/ δημοσίευση. Παραπέμπει στο ποίημά μου “Το εκκρεμές”, που ανέβασα πρώτο, της συλλογής ποιημάτων μου
“Η σιωπή των αμνών”
Το εξώφυλλο κοσμεί το έργο του Χρήστου Π. Γαρουφαλή “Πορφυρό βλέμμα”
Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος , Αθήνα 2012



Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου