"...ο Χρόνος είναι ά-χρονος αείρροος ασύλληπτς αδιανόητος...*"
Ελένη Χωρεάνθη: Από τα "ανέκδοτα" των ημερών
Έκανα όσα μπόρεσα* Έκανα όσα μπόρεσα ωραία και καλά
ν’ αφήσω μια κουκκίδα μια στιγμή πάνω στην άμμο
και όσα δεν μπόρεσα πικρά να τ’ αποφύγω
είναι κρυμμένα στην καρδιά μου
Και τα ποιήματα
δεν είναι λόγια κούφια περιττά
μήτε πετούμενα στον άνεμο φτερά
Είναι περίλυπες
λέξεις πυρίμορφες που ταξιδεύουνε στο άπειρο
Οι στίχοι μου είναι σύμβολα εννοιών
σπαθιά είναι δίκοπα τα λόγια μου
Δεν γράφω για να δοξαστώ
μα για να πολεμήσω με τις λέξεις το άδικο
και το κακό παλεύω να νικήσω
*
Έχει το πάνω χέρι η ζωή στη μοίρα μας
το σύμπαν μας ορίζει
“Ό, τι κι αν είναι ο θεός” αυτό μας καθορίζει
Το Χώμα ορίζει τη ζωή
Εκεί στην άκρη του παντός ο νους μου σταματάει
δεν έχει Αύριο
δεν είχε Χτες
ο Χρόνος είναι ά-χρονος
ένα αιώνιο αείρροο ασύλληπτο αδιανόητο αχανές κενό
*
Παλαιό Φάληρο, 1 Μαρτίου 2026
*
* Σημείωση: Το ποίημα είναι από τα "ανέκδοτα των συρταριών". Πρώτη γραφή και πρώτη ανάρτηση, όπως το είχα γράψει απευθείας στο χώρο αυτό.
Παλαιό Φάληρο, 7 Μαρτίου 2026
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου