Σύγχρονη ελληνική ποίηση στο ρυθμό των ημερών
Ελένη Χωρεάνθη*
Δέηση**
Όση χαρά μου έδωσες
μη μου την παίρνεις πίσω.
Μου χαμογέλασες, ζωή,
για να σε συνεχίσω.
*
Την πίκρα μου τη στάλαξα
μες σ’ έναν κόμπο δάκρυ
κι αποβραδίς το κρέμασα
στου φεγγαριού την άκρη.
*
Να ξεδιψούν οι άγγελοι
που πέτονται στα αιθέρια
να ποτιστούν οι ουρανοί
ν’ ανθίσουνε τ’ αστέρια.
*
Παλαιό Φάληρο 2./ 3. 7. 2021 / 12. 3.. 2026
*
Ανέκδοτο, Από τα "Ποιήματα παντός καιρού"
*
Σημείωση: Η φωτογραφία τραβήχτηκε στα 1996 (Ήταν ημέρες βαρύτατου πένθους), από φωτογράφο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ για κάποια συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Αρετή Αθανασίου για μια έρευνα "Περί Ευθανασίας", και μου ζητήθηκε να πω την άποψή μου. Και όταν στη συνέχεια δημοσιεύθηκε η συνέντευξη, στ ΝΕΑ, την ίδια μέρα με κάλεσε από τον ΣΚΑΙ ο δημοσιογράφος Θανάσης Αθανασιάδης, πήγα αφού μου υποσχέθηκε πως θα πω ό, τι πιστεύω. Ευγενέστατος ο καλός δημοσιογράφος δεν ήταν καθόλου επεμβατικός και η εκπομπή βγήκε άψογη στον αέρα "ζωντανά". Καταγραμμένη ατυχώς σε κασέτα την εποχή εκείνη, είναι στο Αρχείο μου. Και τι σύμπτωση: το θέμα: "Ευθανασία" και
Αρετή Αθανασίου/ Αθανάσιος Αθανασιάδης! ΑΘΑΝΑΤΟΙ.
Αυτά για την ιστορία της φωτογραφίας.
**Το ποίημα είναι άσχετο και αρκετά πρόσφατο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου