Το μαγικό ταξίδι

 

  

Μια μαγική μαθητική θεατρική παράσταση που άφησε εποχή

Ελένη χωρεάνθη: θεατρικό έργο/ σκηνοθεσία

Το μαγικό ταξίδι*

Μια φορά κι έναν καιρό / φίλοι φτερωτοί απ’ τη γη

βρήκαν πρίμο τον καιρό / ξεκινήσαν μια αυγή

για την πλάση την πλατιά / Κάμανε τρελή βουτιά

και γυρεύανε στα χάη / να ‘βρουν πού η ζωή το πάει.

*

Σε μια μυερή κορφή / δέσαν την επιστροφή

και ριχτήκανε στα μάκρη / να ‘ βρουν τ’ ουρανού την άκρη.

Κι η χελώνα η φτωχή / πώς να ζήσει μοναχή;

Και ταξίδια ο νους βάνει / που ποτέ της δεν θα κάνει.

*

Λέει στο σάλιαγκα:“μπορείς:”/ είν’ ο δρόμος μας μακρύς”.

“Πλάι σου, κυρά χελώνα, / περπατώ μισόν αιώνα”.

Λέει στον ήλιο τρυφερά: / “Που χρυσώνεις τα νερά,

φέξε να ‘βρω κάποια σκάλα / ν’ ανασάνω καμιά στάλα.

*

Λέει κι ο ήλιος: “μια κλωστή / και μπαλόνα πλουμιστή

για να μπει η κυρά χελώνα / κοσμοναύτισα κοκόνα.

Δεν τήνε χωράει η γη, / απ’ το καύκαλο έχει βγει.

Θέλει πύραυλο μεγάλο / για να πάει σε άστρο άλλο.

*

Έσπασε όμως το σκοινί, / Τη μπαλόνα ποιος κουνεί;”

λέει η χελώνα και θρηνεί / μην και χάσουν το σκοινί.

“Θέ μου, φώτισε λιγάκι / για να βρούμε το δρομάκι”,

λέει και το σαλιγκαράκι / βγαίνοντας απ’ το σπιτάκι.

*

Θέ μου, φέξε τους να βρουν / τ’ όνειρο που κυνηγούν,

να χαρούνε την αυγή / που ευωδιάζει όλη η γη.

Να δουν τ’ άστρι στο βουνό / που το λεν Αυγερινό

και στου φεγγαριού τ’ ασπράδι / πώς πλανιέται κάθε βράδυ,

*

πώς στη ρόδινη σιγή / τρέμει ο ήλιος μόλις βγει,

πώς δροσολογιούνται οι κάμποι / καθώς φεύγουνε τα θάμπη.

“Ήλιε, φέξε τους να βρουν / τ’ όνειρο που κυνηγού”,

λέει κι ένα σοφό πουλί / κουρνιασμένο στην αυλή.

*

* Από τη συλλογή ποιημάτων μου για παιδιά:

“Τραγούδια της γης και του ουρανού”.

Εξώφυλλο-Εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου.

“Σύγχρονη λογοτεχνία για παιδιά και νέους”

Εκδόσεις Πατάκη / Αθηνα 1999.

*

Σημείωση: Είναι η ποιητική μεταφορά θεατρικού έργου με ήρωες έντομα, πουλιά, ζωάκια, που ενσαρκώνουν χαρακτηριστικούς τύπους ανθρώπων, καθώς και στοιχεία της φύσης,, ο ήλιος και ο αέρας, που έτσι κι αλλιώς παίρνουν μέρος στα δρώμενα. Το είχα γράψει πριν αρκετά χρόνια και το έπαιξαν μαθητές Ε' και Στ' τάξεων του 94ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών με συμμετοχή του Δήμου Αθηναίων που μας πλαισίωσε με ηχητικά. Δώσαμε μάλιστα παραστάσεις σε αρκετά σχολεία των Αθηνών. Ήταν κάτι άλλο!