Ραμνούς

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"...Εδώ διαμέλισαν τα σώματα των άστρων δαιμόνια....*"

Ραμνούς*

Άξαφνα μας περικύκλωσε το φως

που χάραζε ραβδώσεις στον ορίζοντα

αυγές στα μάτια του καιρού

Πίσω από το θυμιατήρι παραμόνευε το τυφλοπόντικο

κι οι γρύλοι ροκανίζανε τον όρθρο

- Ήταν η ώρα του ασβού και της χελώνας -

*

Διάβηκε ο καιρός κι ο κόσμος σκόρπισε

καθώς δροσιά στα ροδοπέταλα της μέρας

και μοναχός στην ερημιά μέγας ναός

σπασμένα μάρμαρα

λιθάρια τρυπημένα απ’ τις νοτιές

κι η μακρινή φωνή του ήρωα

*

“Εδώ διαμέλισαν τα σώματα των άστρων

δαιμόνια...”

*

Μέλη σακατεμένα από σώματα λευκά ωραίων ανδρών

και γυνακών που αντιστάθηκαν στο φως

κορμιά παιδιών που σκλήρυναν

το μίσος του σφυριού πάνω στην πέτρα

Θεοί

*

Σίγησαν οι αιώνες

και το μένος της θαλάσσης κάλυψε το κοίλο του θεάτρου

το μίσος του σφυριού σύντριψε των αστεριών τη σάρκα

σπασμένα μάρμαρα

βραγιές κυκλάμινου και κρίνου στον ήλιο του μεσημεριού

κι η μνήμη των θαυμάτων

κιονόκρανο και γείσο στην παλάμη του καιρού

κι η ρέμβη του κενού σωπαίνει την ανάσταση

*

Μνήμη λευκή έξω από το κύκλο της φθοράς

γλυμμένα μάρμαρα

συνηθισμένα στην απόγνωση

δοκιμασμένα στο σκοτάδι

στην αρμύρα και στο φως

σακατεμένα απ’ το λεπίδι του σταυρού

ντυμένα την αιωνιότητα του μύθου

κι ο μόχθος του νερού πάνω στην πέτρα

και οι τριγμοί του όρθρου

*

“...Αλλ’ άγεθ’ ιλίκοι μεν Απόλλων Αρτέμιδι ξυν…*”

*

Αθήνα 1979

*

“...Αλλ’ άγεθ’ ιλίκοι μεν Απόλλων Αρτέμιδι ξυν…*”

(Ομηρικός ύμνος εις Απόλλωνα,165)

που σημαίνει:

"...Εμπρός, φύγετε συνομίληκοι του Απόλλωνα και της Αρτέμιδας..."

*

Το ποίημα "Ραμνούς" είναι από τη συλλογή ποιημάτων μου

"Μυρρίνη", Εκδόσεις Α. ΚΑΡΑΒΙΑ* ΑΘΗΝΑ 1980

*

Σημείωση: Το ποίημα αυτό γράφτηκε μετά από μια τυχαία "συνάντηση με την Ιστορία" πηγαίνοντας για κολύμπι στην ανατολική περιοχή της Αττικής, τον Ραμνούντα, όπου υπήρχε ναός του Απόλλωνα. Αντί, ωστόσο, αρχαίου ναού, αντικρίσαμε ένα θλιβερό θέαμα: μια έκταση γεμάτη κομματάκια κατάλευκων μαρμάρων.

Ήταν ό, τι απόμεινε από τον περικαλλή ναό του αρχαίου Έλληνα θεού... Οι πρώτοι μανιακοί χριστιανοί, θέλοντας να εξαφανίσουν τους θεούς της αρχαίας θρησκείας των Ελλήνων, την ειδωλολατρία, κατέστρεφαν τα αγάλματα των θεών. Γνωστού όντως, ότι τους διωγμούς των πρώτων χριστιανών από τους ειδωλάτρες, ακολούθησαν οι σφοδροί διωγμοί των αρχαίων θεών από τους φανατικούς οπαδούς της Νέας Θρησκείας...

*