"...Υπάρχουμε και την ίδια στιγμή δεν υπάρχουμε..."
Ποιός τη ζωή μας ορίζει*Αγγίζει την ακοή μου ξημερώματα ένα ήπιο κλάμα
κι αναδιπλώνομαι στην ανάμνηση πεπραγμένων
Αργά σιωπηλά ψηλαφίζω τη μνήμη
στ' αποκαϊδια των αιώνων γυρεύω απάντηση
- ενοχές δεν υπάρχουν δολοφόνοι αόρατοι -
αφήνω ένα δάκρυ καφτό στης οδύνης την τέφρα
Κλαίει η ψυχή μου
η καρδιά μου πονάει
θωρώντας έναν ομορφο κόσμο
να χάνεται άδικα
μα ποιος - τέλος πάντων - χαμός είναι δίκαιος
ποιος ποιοι τη ζωή μας ορίζουν
ποιοι καθορίζουν τη μοίρα μας
*
Η ζωή "παίξε - γέλασε" δεν είναι
Κλαίει το χώμα για ένα δέντρο που καίγεται
για ένα παιδί που πεθαίνει
το σύμπαν πενθεί
η Φύσις των όντων οδύρεται
των πραγμάτων ο πόνος πληθαίνει
αιμορραγούν οι πτυχώσεις των βράχων
"το ιώδες των κρίνων της Αποκάλυψης "
κάλυψε τον ορίζοντα χρόνο
*
θεοί
ποιός τη ζωή μας ορίζει
*
*Της στιγμής "ορθρινό" / 29. 1. 2026
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου