Ελένη Χωρεάνθη: Επιλογή/παρουσίαση: Αθάνατη Ελληνική Ποίηση
Γεώργιος Δροσίνης
Η ανθισμένη αμυγδαλιά*Εκούνησε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της.
Κι εγέμισ’ από άνθη...
Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή
γλυκά τη φίλησα
της τίναξα όλα τ’ άνθη από την κεφαλή
κι έτσι της μίλησα:
Της τίναξα όλα τ’ άνθη...
Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά
τι τόσο βιάζεσαι;
Μονάχη της θε να `ρθει η βαρυχειμωνιά,
δεν το στοχάζεσαι;
Μονάχη της θε να `ρθει...
Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά
τα παιχνιδάκια σου
σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά
και τα γυαλάκια σου.
Σκυφτή γριούλα...
*
* Το ποίημα αυτό το έγραψε ο Γεώργιος Δροσίνης σε νεαρή ηλικία, όταν ακόμη δημοσίευε τους στίχους του με το ψευδώνυμο Αράχνη, για μια χαριτωμένη μαθήτρια του Αρσακείου, εξαδέλφη του, που πράγματι συνέβη να κουνήσει την ανθισμένη νεραντζιά του κήπου του και να πέσουν τα άνθη επάνω της. Και βέβαια ποιητικά αλλά και συμβολικά η νεραντζιά έγινε αμυγδαλιά**.
*.
'Εγραψε στο λεύκωμα της ξαδέρφης του, έφυγε για σπουδές και το ξέχασε.Ο ίδιος δεν γνώριζε ότι μελοποιήθηκε. Όταν γύρισε κι άκουσε να τραγουδούν την "ανθισμένη αμυγδαλιά", θυμήθηκε την "ανθισμένη νεραντζιά" του.
*
Μουσική:(Τζώρτζης) Γεώργιος Κωστής
Ο ποιητής σε νεαρή ηλικία Η ηρωίδα του ποιήματος,
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου